Het zien van uw steden doet pijn aan de ogen

(Rode Man)

N.B.: De tekst van dit nummer is een brief die het opperhoofd Seattle stuurde aan de president van de Verenigde Staten in 1855.


Akkoorden schema

Couplet 1 tot en met 3:
(op de snaren "drummen" met open E-akkoord)
Ik ben een rode man, ik verkoop mijn land

Couplet 4:
EB7E
Hoe kan ik mijn land verkopen aan de blanke man
A
Het land waar ik zovele manen heb gezworven
E
Hoe kan me de vogels, de bloemen en de bruisende rivier
B7E
verkopen, als men ze nooit heeft verworven

Volgende coupletten hetzelfde acoordenschema; behalve laatste couplet: zoals begin.

Akkoorden

EAB7

Duim is 1, pink is 5.


Volledige tekst

Ik ben een rode man, ik verkoop mijn land
Waarin mijn voorvaderen zijn begraven
Ik verkoop de lucht, het water en het zand
Het edelhert, de bison en het groene klaver

Ik verkoop mijn land aan de blanke man
Die anders komen zal met messen en geweren
De blanke man heeft dezelfde harteklop als wij
Maar zijn moeder de aarde kan hem niet deren

Ik verban mijn volk naar een afgeschermd
Waar het in vrede verder zal kunnen leven
Maar zovelen van ons willen dat niet
De vernedering is hun ogen geschreven

Hoe kan ik mijn land verkopen aan de blanke man
Het land waar ik zovele manen heb gezworven
Hoe kan men de bomen, de bloemen en de bruisende rivier
Verkopen als men dat nooit heeft verworven

Zijn wij dan toch van een ander ras
Onze oude mannen vertellen de kinderen andere verhalen
Gij maakt ons wezen in ons eigen land
En verkoopt uw moeder aarde als goedkope bonte kralen

Ik ben een simpele primitieve rode man
En wilde die de blanke man niet kan begrijpen
Maar uw honger vreet de aarde kaal
Pas veel later zult U dat begrijpen

Wat heeft het leven eigenlijk nog voor zin
Als men de kreet van de nachtuil niet meer kan horen
Of het praten van de vogels rond het meer
Waarvoor is men dan eigenlijk geboren

Ik zag Uw steden en mijn ogen deden pijn
Er is geen enkele plaats om uit te rusten
Het geruis van vliegende vogels overstemd door lawaai
Slechts stenen waar de bij de honingbloemen kuste

De aarde behoort niet aan de mens
De mens behoort toe aan de aarde
En de laatste buffel valt niet terug te kopen
Als die gedood is, wat heeft uw geld dan nog voor waarde

God is met zijn bleke man
Hij heeft zijn rode kinderen verlaten
Zij sterven jong door zoet voedsel en sterke drank
Die hij als cadeautjes achter heeft gelaten

Wij zijn maar wilden, de bleke man spreekt een andere taal
Maar welke visioenen zal hij dan graveren
In de harten van zijn kinderen opdat zij verlangend uitzien
Naar de dag van morgen die hun alles nog kan leren

Ik ben een rode man, ik verkoop mijn land
Ik verkoop mijn volk, de meren en rivieren
Bemin het land zoals wij het hebben bemind
Bemin de lucht, het groen en de dieren