Armand

Korte Biografie

Discografie

De GIG- Agenda

Songteksten, Accoorden

Muziek

Plakboek

Fotogalerie

De Wekelijkse Spreuk

Nieuwtjes Wetenswaardigheden

Maandelijkse Column

Links

Contact / E-Mail


Biografie

En toen kocht Pa een Puch 250cc met een bougie en twee zuigers, die uiteraard gelijk opgingen. Ik mocht altijd mee. Mama nooit. Hij was de mening toegedaan dat een motor een niet ongevaarlijk vervoermiddel was (hij reed zelf nooit harder dan zo'n 70) en dat er altijd iemand moest achterblijven voor de kinderen, mocht hem iets overkomen. Dat ging natuurlijk maar voor de helft op als ik meereed, want ik had maar een zusje. Op mooie zondagen reden we naar Scherpenheuvel, Leuven, Tongeren, St. Truiden en Luik waar we fritten aten en filterkoffies dronken. En in Luik praatten ze anders dan bij ons; zo anders dat ik het niet verstond en ik verstond best veel, wat Pa kwam uit een land waar ze tegen de kinderen zeiden "Leg nie te neuke!" en bij Ma "Oetoch, ik wit nie hoe 't schijt!" Die uitdrukkingen bewaarde ik in mijn kinderhartje, je kon dat in Eindhoven op school nooit zeggen en als Pa of Ma zulke verre spreuken bezigden als er vriendjes of vriendinnetjes bij waren, schaamde ik me rot.

 

Eindhoven was een provinciestad waar werd gewerkt. Sigaren, textiel, trucks en vooral veel lampen. Iedereen die niet bij het concern werkte werd een beetje argwanend bekeken, alhoewel er in Eindhoven ook politieagenten, brandweerlieden en postbodes moesten zijn, of op zijn minst een beetje medelijdend, want Philips was immers het beste bedrijf van het Universum.

verder