Okt 2003

Helène uit Aarschot vraagt om een nieuwe column. De rest dacht eraan. En terecht. Een buitengewone drukke zomer noopte mij me bezig te houden met rijden en spelen maar de lange winteravonden zijn weer daar dus voilà. Alhoewel ik aan mijn hoes moet werken die maar niet af komt (stoned, decisions, decisions…) zal ik me toch eerst bezighouden met de (bijna) maandelijkse mijmering.

Dit zou de School voor Journalistiek nooit goedkeuren, dit is beslist geen columnstijl maar daar veeg ik natuurlijk mijn reet aan want hier bepaal ik de regels. Kicken!!! Noem het desnoods Les 7. Ja, waarom verander ik dat Column niet in Levenslessen? Columns zijn eigenlijk alleen maar papierverspilling door halfzatte journalisten die van verveling niet meer weten waar ze het eens over zullen hebben, doorspekt met clichés en reeds lang opengetrapte deuren, geschreven voor mensen die opiniebladen lezen omdat zij zelf geen opinie hebben. And like the first rule in rockmusic ; there are no fucking rules! Feel like it? Do it!! Okee !

Omdat ik al een lied aan het maken ben over de toestand in de wereld en in het bijzonder in dit op hol geslagen landje, schrijf ik hier over iets leuks;

Ik zong ooit:”..en dan zijn er nog wel wat reizen waarnaar ik niet durf te verwijzen...” Waarom eigenlijk niet? Times change. Het is in dit land in danskringen (en niet aléén daar...) de normaalste zaak van de wereld om wat pillen in te slaan voor het weekend. (Pillenparadijs Zd Limburg: 5 bakken bier en een zak met 50 tabletjes voor 3 man. Maandag op. Zelf gezien) De kraakscene en de studentenclubs staan bol van bier en speed, zo’n 10% of meer van de yuppige bevolking zit op de Prozac/drank/cocaïne-mix (nee, blowen dat doe ik niet meer...) en de kids krijgen anti-depressiva vanaf hun 4e jaar (Dat is geen speed hoor; dat koop je bij de dealer. Van de dokter krijg je medicatie!!)

Dus waarom zou ik niet mogen verwijzen naar Hofmann’s Goud, dat nu 60 jaar oud is.

Beginnen bij het begin. Er is een paddestoel die Moederkoren of Moederkoorn heet, (Secalis Mater volgens Van Dale) een woekering die tevoorschijn komt uit de aren van verschillende granen en grassoorten; vooral bekend bij rogge, waar ie Claviceps Purpurea heet (Volgens “Over De Planten Der Goden”) Het St. Antoniusvuur. Legio mensen zijn al de pijp uitgegaan door het eten van zulke vergiftigde rogge. Dan dansten zij tot ze erbij neervielen, schreeuwden dat hun vingers in brand stonden en dat ze niet stil konden staan. Ergotisme of kriebelziekte noemde men dat verschijnsel. Gangreen en dementie vanwege de slechte doorbloeding waren het gevolg. Pretty trippy stuf dus, helaas maar voor één keer.

De mensen die vinden dat LSD25 niet bij de organische tripmiddelen zoals Mexicaanse/Hawaiiaanse paddo’s, Peyote en San Pedrocactus, Salvia etcetera past, verliezen uit het oog dat LSD25 ook van organische oorsprong is, zij het dan dat de giftige bestanddelen zijn weggelaten voor het comfort.

(Ik staar naar mijn wietdoosje waarop een afbeelding van een waterpijprokende rups op een paddestoel en een meisje dat toekijkt. Alice. Van het Wonderland en van het restaurant.)

In 1938 vond Hofmann te Basel Lyserg(ine)zuur diethylamide 25 uit. Om de bloedsomloop te stimuleren. (De wonderlijke wegen der wetenschappers...) Pas in 1943 kwam hij er bij toeval achter dat hij iets had uitgevonden dat de wereld zou veranderen.

“Everybody who has been there will never be the same.” (Woodstock-Logo)

Want de ervaring die hij had, toen ie abusievelijk wat poeder aan zijn vingers kreeg, loog er niet om. Zijn assistent schreef later over de fietstocht naar huis:”Hij zette er flink de pas in en zat onbedaarlijk te lachen!”

Hofmann was echter een serieuze wetenschapper en moest er het zijne van weten. Hij besloot een experiment met zichzelf te doen en daartoe diende hij zich 25 milligram (25/1000ste gram) LSD25 toe. Zo kwam hij erachter dat:

1: LSD25 werkzaam is in ongelooflijk kleine hoeveelheden.
2: Dat er geen overdosis bestaat.

En wel hierom:
De kleinst werkzame dosis is 50 mikrogram (50 miljoenste gram dus) maar aangezien hij gewoon was met stoffen om te gaan die men in milligrammen toedient (morfine, cocaïne) En hij met de uiterste voorzichtigheid te werk wilde gaan, had hij zijn eerste trip volkomen terecht volgens zijn denkwereld op maar liefst 5 maal de minimum dosis gepland. Ruwweg zo’n 5 tripjes ineens dus. (Don’t worry, Hofmann heeft het overleefd. En hoe! Hij is nu 95.) Hofje heeft toen 14 uur getript en toen was hij weer de oude. (Nou ja,...)

En daarom is een tripje altijd klein.
’n Snippertje papier, een pilletje ter grootte van een speldenknop, een vierkantje gelatine van 3 x 3 mm. Bij acid kunnen ze niks “bijstoppen” omdat geen enkele stof in zo’n kleine hoeveelheid werkzaam is. Trips met speed bestaan niet, tenzij ze natuurlijk zo groot zijn als een aspirientje, dan kun je er van alles in kwijt. LSD valt onder de pseudo-hallucinogenen. Dat houdt in dat je hallucineert terwijl je weet dat je niet hallucineert. Zo in de trant van:
“Zie jij die olifanten ook aan het eind van de straat?”
“Verrekt ja!!”
Het lijkt inderdaad op olifanten maar je weet donders goed dat het de schaduw van de bomen is. Heel anders dan bij Doornappelzaadjes (een hallucinogeen dus, Nooit ALLEEN DOEN) waar je denkt midden in het bos te zijn terwijl je onder een tram loopt. Want hoewel de meningen hierover verdeeld zijn vind ik ècht hallucineren nooit leuk. Dat doe je als je 40 graden koorts hebt en dat wordt ijlen genoemd. Maar dat heeft niets met amusement te maken!
Nu zijn er mensen die zelfs van die quasi-hallucinaties bang zijn en daarvoor is XTC uitgevonden, wat ouder is dan LSD, 1912 werd het ontdekt. En dan krijg ik van die kids die mij komen vertellen dat ze weleens Paddestoelen doen maar dan wèl met een pilletje (XTC-red.) erbij anders komen zij zichzelf tegen. Als je het mij vraagt een vreemde hobby; zó bang zijn voor jezelf dat je liever het risico loopt emotioneel weg te teren. Want er zijn twee drugs die de neuronen doden die serotonine aanmaken, t.w. Alcohol; na 10 tot 15 jaar intensief gebruik èn XTC; als je er nonchalant mee omgaat (elke week drie dagen) nog sneller. Zover de DPP, de Dagelijkse Portie Paranoia.

Ik kwam voor het eerst met trips in aanraking door een Franse kennis die nèt terugkwam uit New York. Hij had een envelopflap afgescheurd waarin 6 iets donkerdere vlekken zaten van zo’n centimeter doorsnee. Enkele weken na het bezoek besloot ik zo’n half vlekje uit te knippen en op te eten. (Let’s drop some acid) Ik deed dat thuis, alleen. En eigenlijk merkte ik niet zoveel, behalve dan dat heerlijke gevoel van welbehagen, de tintels achter in je keel en zo. (dáár waar de Tibetanen zeggen dat de ziel huist)

Het advies dat je het de eerste keer beter niet alleen kunt doen uit het boek van Dr. Sydney Cohen“Het Buitenste Binnen – een studie over LSD” sloeg ik dus in de wind en dat brak me op. Niet thuis, maar op mijn tweede reis.

Het was Kerstavond 1968 en ik herinner me als de dag van gisteren hoe ik finaal naar de kloten ging. Ipv naar het bos te gaan met een pijpje, ging ik de stad in met haar feestende mensen, kerstlichtjes overal en veel levenswater en ik werd bang, de mensen hadden uitdrukkingen die niet echt vrolijk waren, geforceerd, feesten zolang het nog kan, dit leek alleen maar leuk aan de buitenkant, ik keek er dwars doorheen en vroeg me af wat ik hier zocht.

Een wijze les, maar nog steeds niet bang, besloot ik de volgende weer thuis te nemen en pas uit te gaan als ie werkte;

Wat er allemaal zo fantastic aan is kan ik proberen te vertellen maar dan zal mijn ervaring toch nog verschillen van jouw ervaring als stoom van smeltend ijs want woorden zijn eigenlijk het middel niet om zoiets duidelijk te maken.
Okee.

TINTELEN

alsof je , toen je klein was, voor het eerst meemocht naar het pretpark.

LACHEN

bulderen, schateren, noem het. Om niets, zegt men maar de tripper weet beter; eerst raak je niet uitgelachen om het zielige bestaantje wat je tot dan toe hebt geleefd, daarna om de mooie dingen waar je langs af gekeken hebt al die tijd..

NEUKEN

Ongelooflijk hoe fijn het is om lachend te vrijen, het bijgeloof dat humor de passie intoomt wordt weerlegd en op wàt voor wijze!! En Viagra is er niets bij!

Absoluut niet te vergelijken met geen enkel genotmiddel; het wordt niet voor niets reis genoemd, want je stapt in een trein, onderweg kun je niet uitstappen en daarvan moet je je terdege bewust zijn als je eraan begint of je wordt bang, ècht bang dus.

Alle geflipten die ik ken hadden geflipten in de familie die al geflipt waren voordat de LSD kwam. Dat leerde ik toen het trippen een echte hype werd (wat wàs het gezellig!) Ik was zo enthousiast dat ik ze ging verkopen en omdat ik vast overtuigd was van de weldaad van het middel besloot ik zelf op trip te gaan. Elke dag. Een half jaar lang. En ik werd niet gek. (Er zullen mensen zijn die hierom lachen maar zoveel als ik dat half jaar gelachen heb, lachen zij in hun hele leven niet) Ik had avonden dat ik expres (te) vroeg naar bed ging om kleurtjes te kijken, want je mag zelf bepalen wat je achter je oogleden ziet. Welke kleuren, welke wiskundige figuren, stel het voor en het spettert over je scherm. Maar de eerlijkheid gebiedt mij toe te geven dat men ook van het allermooiste een ordinaire sleur kan maken als men het maar uitmelkt. Zelfs LSD

Dus matig, maar regelmatig.

Ik schreef een lied op trip; Vogels En Bloemen, waarop ik nog terugkom, de tekst spreekt voor zich èn voor het gevoel wat je krijgt;

ZO HOOG KUN JE STIJGEN !!

En dan hoor ik outsiders zeggen:”Er zijn mensen die flashbacks krijgen..” ALSOF DAT IETS ERGS IS... Dat komt natuurlijk door het feit dat de hemeltergende Leek alles waarover hij hoort, vergelijkt met zijn geaccepteerde cultuurdrug Alcohol (uitgevonden door de Arabier Al Kahoel in het jaar 850 te Bagdad) en denkt dat je dan niet meer kunt lopen, moet huilen en/of moet kotsen en meer van die ordinaire effecten van de primatendrog. Dan zou je ook niet kunnen trippen in Nationaal Park De Groote Peel zonder te verzuipen in het moeras, nietwaar? (Python Place van de elpee Terug Naar De Aarde)

“EVEN IN DE HEMEL KIJKEN” of “IK HEB GOD GEZIEN” zouden de gelovigen zeggen.

Maar ik voel me dan één met de kosmos, géén grens meer tussen dat wat buiten jou is en jouzelf. De vierde dimensie waarin je niet langer opgesloten zit in dat lijf van waaruit je met twee ogen naar totaal iets anders kijkt, nee, gewoon een meespelend deeltje zijn van dat enorme universum wat je omringt. (Within You, Without You, Elpee Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club Band – Beatles) Goed luisteren.

Volgens Hofmann, de man die het uit eigen ervaring weten kan gebruikt een mens 5% van zijn hersencapaciteit en als ie tript zo’n 10 – 15%. En dáár raken wij al van in extase. We’ve got a long way to go yet, folks!!

Voordat je daar kunt toeven zul je eerst echter met jezelf in het reine moeten komen en dat kan pas als je bij de fundering begint. Een proefpersoon van Cohen beschrijft het naar mijn idee perfect als hij zegt dat hij zich een zandkasteel aan het strand voelde, de trip de vloed was die het wegspoelde en hij korrel voor korrel weer kon gaan bouwen.

Okee, genoeg inleiding.
Handleiding: Combineer acid nooit met pillen, coke, speed, smack of grote hoeveelheden alcohol. ‘n Gebruikelijk Hollands/Belgisch biertje of een jointje maakt het alleen maar lekkerder.

Ikzelf ben nooit een drinker geweest, maar in mijn witte periode (foei, Manus) heb ik ooit getript en dat vond ik zo’n belediging voor Hofmann’s Goud dat ik het 9 jaar niet gedaan heb voordat ik mij weer waardig genoeg vond om het mee te maken.

En toen ik deze zomer op het Landjuweel een tripje maakte naar de sterren, speelde ik in de Mongoolse tent (het officiële optreden was al voorbij) voor de getrouwen en medetrippers het lied “Vogels En Bloemen” met mijn ogen dicht en elk woord, elke toon van de gitaar bracht mij in verrukking door het kleurenspel wat ik mocht aanschouwen. Wat uitsluitend veroorzaakt wordt door wat onze eigen zintuigen opvangen.

Sydney Cohen liet zijn proefpersonen trippen in een geluid gedempte kamer in het donker en er gebeurde HELEMAAL NIETS.

Want LSD doet niets, gewoon een vodje papier. Jij bent het die er wat mee doet. Of zoals Tonke Dragt zegt in “Torenhoog & Mijlen Breed” (opnieuw uitgegeven; smullen!), het zijn NIET de wouden van Venus...

Ooit schreef ik een lied ”It’s All In Your Head” wat de plaat haalde onder de titel “Toen Ik Voorgoed Ontwaakte......”

Uw toegenegen Manus.