Rekenen is leuk en verhelderend!!!

DE LEUGEN VAN DE MILIEUVRIENDELIJKE AUTO

 

Zowel de overheid als het bedrijfsleven maken een enorme tamtam rondom een onderwerp wat op totaal verdraaide feiten is gebaseerd.

Dat het milieuvriendelijk is om een nieuwe zuinige auto te kopen.

Als men het totale productieproces van een auto gaat volgen komt men er al snel achter  dat het produceren van een auto een enorme hoeveelheid energie verslindt waardoor het milieuvriendelijke van de nieuwe auto totaal wegvalt.

 

Het volgen van het productieproces.

Ten eerste moet men in ogenschouw nemen dat de producenten van auto's, omdat zij zeer groot zijn en een belangrijk deel van de economie van een land uitmaken, een totaal andere prijs betalen voor gas, electra, grondstoffen enz. dan u en ik.

Dit is bij benadering 10% wat de gasprijs betreft en 20% voor electra.

Voor de grondstoffen is dat slechts 5%!

De kostprijs van een auto is dus in feite gebaseerd op de energievoordeeltjes die de industrie geniet.

Dat moet men in gedachten houden om niet verward te worden door de nu volgende informatie.

 

We beginnen met het bekijken van de grondstoffen. We gaan alles voor het gemak uitdrukken in liters brandstof. Dit i.v.m. de zogenaamde milieuvriendelijke auto.

 

Om 1000 kg staal te produceren wat geschikt is om plaatmateriaal en andere metaaldelen voor het proces te maken, hebben we 10.000 liter brandstof nodig, delven en transporteren inbegrepen.

Om dit materiaal te verwerken tot de benodigde onderdelen (draaien, frezen, boren, persen, ponsen, lassen, lasersnijden enz.) gebruiken we nog eens 5000 liter.

 

Voor het produceren van 350 kilo grove aluminium gebruikt men 7000 liter brandstof.

Het verwerken van deze hoeveelheid aluminium tot de benodigde onderdelen kost nog eens 3000 liter.

 

Om 250 kg plastic granulaat te produceren gebruikt men 1500 liter brandstof. Van fabricage tot eindproduct kost dit nog eens 1000 liter.

 

Voor het produceren van de voor een auto benodigde lakken, coatings en smeermiddelen gebruiken we 1500 liter brandstof.

 

Bij deze hoeveelheden is inbegrepen het slijtageprecentage van de benodigde machines en gereedschappen, het vervoer van alle halffabrikaten tussen de verschillende productieplants, het vervoer van mankracht, de stookkosten van de fabrieken, het delven, vervoeren, opslaan en conditioneren van de grondstoffen.

 

We hebben nu zeer simplistisch de lijn in grove stappen doorlopen en komen uit op 30.000 liter brandstof. Voor een oude 'milieu-onvriendelijke' auto die 1:10 loopt, komt dat dus neer op 300.000 km. Wat energie betreft 10 jaar rijden in een oude auto.

Voor een 'moderne' auto, die 1:15 haalt 450.000 km.

Men bespaart  dus bijna een half miljoen kilometers als men in zijn 'oude' autootje blijft rijden.  Dat zijn immers de kosten van de nieuw geproduceerde auto nog zonder dat hij een kilometer heeft gereden.

 

De groene truc is: een auto produceren die zeer lang meegaat.

In 1970 produceerde Datsun (Nissan) al een auto die zonder problemen 2.000.000 kilometers meeging; zo'n 40 jaar dus.

Jammer genoeg is alles wat er op dit moment gedaan wordt  gelobby voor de industrie en heeft niks te maken met zuinig omgaan met het milieu.

Een logisch gevolg van de huidige manier van opleiden en de enorme hoeveelheid aan informatie is een cultuur van specialisme . Waardoor er geen overzicht meer is over het totale procuctieproces. De mondiale voetafdruk is hier nog niet doorberekend.

 

Als we  milieuvriendelijk en groen proberen te handelen is het dus per definitie schadelijk voor de groei van de economie.

Waarom die maar moet blijven groeien weet trouwens ook niemand. Expansie zit er niet in; de aarde is maar 40.000km in het rond en kan niet groter worden....

 

En nu komen we weer bij zo'n pijnlijke, ongemakkelijke constatering, waaraan de meeste brave burgers liever voobijgaan.

De enige reden waarom wij hier in het Westen zo'n hoge welvaart bezitten, anders gezegd zoveel energie gebruiken is doordat er op een andere plek op deze gesloten energiekluit minder energie dus minder welvaart is.

We moeten dus toegeven dat onze welvaart het gevolg is van de armoe en ellende van anderen.

 

Een goed voorbeeld hiervan is de dagmijnbouw in Afrika die nodig is voor de grondstoffen die uiteindelijk onze telefoonbatterijen en accu's (lithium) en het metaal waarvan laptops en gsm's gemaakt worden (coltan) opleveren.

In deze dagmijnbouw werken plusminus 600.000 volwassenen en 400.000 kinderen onder erbarmelijke omstandigheden, welbeschouwd gewoon als slaven.

En dan hebben we het nog niet over de oorlogen, de vluchtelingenstromen en de honger die een direct gevolg zijn van onze zucht naar die metalen. In Kongo wordt er in de wingebieden al net zo lang gevochten en gemoord als er mobieltjes zijn, we hebben het hier over miljoenen burgerslachtoffers door de jaren.

Uiteraard zijn dit cijfers die niet te staven zijn, want de producenten wachten zich wel hun leveranciers te vragen hoe het daarmee zit.

Wat met kleren en schoenen inmiddels wel kan, is hier nog een groot taboe.

 

Met al deze info in het achterhoofd zijn er toch plannen bij de overheid om 70% van de auto's op electriciteit te laten rijden.

Men heeft het dan alleen voor Nederland over een hoeveelheid zware metalen (de komende 25 jaar blijft dat lithium) die de huidige wereldproductie met een factor 100 overschrijdt.

Op het moment hebben meerdere mensen in de politiek zich al voor het karretje laten spannen. Mevrouw Marga Minstra is er een van.

Zij predikt met zeer veel passie en succes voor een snelle invoering van electrische auto's.

Maar ja, als we de affaire Icesave eens bekijken komen we al gauw tot de conclusie dat we voor duidelijke informatie beslist niet bij de overheid moeten zijn.

Dus laat je niet bedotten door die champagnekliek in Den Haag; koester wat oud is, blijf wakker en laat ze maar uit hun nek lullen.